AKCES POLSKA DROGA DO NATO 1989-1999

ISBN: 978-83-67820-12-7

stron: 365

format: B5

oprawa: twarda

rok wydania: 2024

Akces Polski do NATO na początku wydawał się niemożliwy, a dla wielu w kluczowych gabinetach władzy wręcz niepożądany, ale po dekadzie od upadku żelaznej kurtyny stał się faktem. Jak doszło do realizacji życiowych marzeń wielu wybitnych postaci, które wpłynęły na dalsze losy Europy i świata? Opowiadają o tym polscy i światowi przywódcy, politycy z pierwszych stron gazet, dziennikarze, a także drugoplanowi uczestnicy publicznych i zakulisowych zmagań. Oto pasjonująca historia urządzania pozimnowojennej Europy, przedstawiona z perspektywy zabiegów o poszerzenie Paktu Północnoatlantyckiego.

Pojechaliśmy do Krakowa i zorganizowaliśmy spotkanie na Wawelu z Czesławem Miłoszem i Jerzym Turowiczem. To wielcy intelektualiści, o liberalnych poglądach. Hillary Clinton lubiła takich ludzi. I oni mówili o rozszerzeniu NATO. Oczywiście robili to z punktu widzenia polskiego liberała, ale byli zagorzałymi zwolennikami rozszerzenia. Argumentowali, że: „My, Polacy, zostaliśmy odcięci od cywilizacji europejskiej. Byliśmy postrzegani jako outsiderzy, zbyt dalecy, nieistotni. I zobacz, co się stało. Holokaust, zniszczenie Polski, spalone miasta. Teraz macie okazję zapewnić, że to się nigdy nie powtórzy. Mamy nadzieję, że w Rosji wszystko będzie jak najlepiej. Jednak, kto to wie…”. Clinton była pod wrażeniem siły ich argumentów. Uważała, że ci ludzie są wspaniali. Wiedziała, kim są, znała Czesława Miłosza.
Daniel Fried, dyrektor ds. Europy Środkowej i Wschodniej w Radzie Bezpieczeństwa Narodowego USA, 2 lipca 1996

Kiedy minister Rosati użył określenia „appeasement”, poruszona Madeleine Albright powiedziała: „Bardzo was przepraszam, ale chciałabym przez chwilę porozmawiać z Dariuszem w cztery oczy”. Tak też się stało, co było sytuacją wyjątkową. Powiedziała mu wtedy: „Ja cię doskonale rozumiem, jestem Czeszką, wiem, czym było Monachium. Ale żeby uzyskać aprobatę dla poszerzenia, musimy zawrzeć z Rosją porozumienie […]”. I powtórzyła swoją tezę z plenarnej części spotkania: „Jeśli chcecie wejść do klubu, musicie zaakceptować jego reguły”.
Jerzy Koźmiński, ambasador RP w USA, 13 marca 1997